«خدا»، خدا آن عقل ازلی و ابدی است که کرانی برای آن متصور نیست. با باور این جمله، میثاق مشترک اهل کابوک نیز، «عقل» است. هر سخنی که دریابیم به پیشگاه عقل عرضه میکنیم تا سره را از ناسره تمیز دهد.
کابوک در لفظ به معنای آشیانه پرنده وحشی است و برای ما، وبلاگی است گروهی که هریک خشتی میسازیم، شاید روزی مبنای بنایی استوار شود.
می خواهیم از «حق» بگوییم. شاید اینکه تمام نویسندگان این وبلاگ، دانش آموختگان حقوق هستند بهانه ای شد برای وصف حق. چه دردی است اینکه از تکلیفها سرشاریم و از حق ها بی خبر.
«جوان»، انکار ناشدنی است. جوانیم، پس صراحت، بی پروایی، آرمان خواهی، شوخ طبعی، کنایه گویی... را بر جوانی مان ببخشند اگر رنجیدند.